antares2015

Քիչ հարցեր են մարդկությանը ուղեկցել այնքան համառորեն, որքան այս մեկը․ արդյո՞ք մեր կյանքը կառավարում է ճակատագիրը, թե՞ մենք ինքներս ենք այն ստեղծում մեր ընտրություններով։ Շատ ավելի վաղ, քան նյարդագիտությունն ու ժամանակակից հոգեբանությունը փորձեցին բացատրել որոշումների ընդունման մեխանիզմները, գրականությունը արդեն բեմադրում էր այս բանավեճը՝ ստեղծելով վառ ու անմոռանալի պատմություններ։ Հին դարերի ողբերգություններից մինչև XIX դարի վեպեր […]

Ամոթն ու մեղքը մարդկային փորձառության ամենահզոր զգացմունքներից են։ Դրանք ձևավորում են մեր բարոյական գիտակցությունը, մեր հարաբերությունները և ինքնության զգացումը։ Թեև հաճախ շփոթվում են, այս երկու զգացմունքների միջև կա էական տարբերություն։ Հոգեբանության մեջ ընդունված է տարբերել․ մեղքը կապված է այն բանի հետ, ինչ մենք արել ենք — «ես սխալ բան եմ արել», իսկ ամոթը վերաբերում է […]

Գրականությունը միշտ հետաքրքրված է եղել առաքինությամբ։ Էպիկական պոեզիայից մինչև ժամանակակից վեպ՝ մենք ժառանգել ենք քաջերի, հավատարիմների և ինքնազոհերի փառաբանման երկար ավանդույթ։ Սակայն եթե անկեղծորեն մտածենք այն կերպարների մասին, որոնք մնում են մեզ հետ՝ նրանց, ովքեր հետապնդում են մեր երևակայությունը անգամ վերջին էջից հետո, պարզ կդառնա, որ նրանք հազվադեպ են մարմնավորում մաքուր բարությունը։ Նրանք ապրում են […]

Ինքդ քեզ նորից հորինելը գրականության ամենագայթակղիչ խոստումներից մեկն է։ Դարերի ընթացքում և տարբեր մշակույթներում գրողները ստեղծել են կերպարներ, որոնք հրաժարվում են մնալ ծնունդով, դասով, սեռով, մշակույթով կամ ճակատագրով իրենց տրված սահմաններում։ Նրանք բարձրանում են հասարակական բեմ և խաղում իրենց նոր տարբերակը՝ երբեմն փայլուն, երբեմն՝ կործանարար։ Այս հերոսները հիշեցնում են մեզ, որ ինքնությունը պարզապես չի ժառանգվում։ […]

Ամենավաղ էպոսներից մինչև տասնիններորդ դարի մեծ վեպերը գրականությունը մշտապես անդրադարձել է մարդու գոյության հիմնարար լարվածությանը՝ հավատալու ցանկությանը, որ աշխարհը իմաստավորված, արդար և հույսով լի է, և իրականության համառ փաստերին՝ տառապանքին, անարդարությանը և սահմանափակումներին։ Դասական արձակը կրկին ու կրկին ուսումնասիրում է լավատեսության և իրականության փիլիսոփայական բախումը՝ ոչ որպես միամտության և ցինիզմի պարզ հակադրություն, այլ որպես խորքային […]

Հին էպոսներից մինչև ժամանակակից գրականություն՝ մի թեմա կրկնվում է զարմանալի հետևողականությամբ․ փախուստը։ Գրական կերպարները փախչում են ճնշող տներից, խիստ հասարակություններից, խեղդող սպասումներից, սիրո բացակայությամբ լի ամուսնություններից, գաղութատիրական ռեժիմներից, ամբողջատիրական պետություններից, պատերազմական գոտիներից և նույնիսկ սեփական անցյալից։ Անկախ նրանից՝ ճանապարհորդությունն անցնում է օվկիանոսների վրայով, դեպի անտառներ, զգեստապահարանի միջով դեպի Նարնիա, թե ներս՝ հիշողության ու երևակայության խորքերը, […]

Ամբիցիան գրականության ամենահզոր շարժիչ ուժերից մեկն է։ Այն կառուցում է կայսրություններ և քանդում ընտանիքներ, ծնում է հանճարեղություն և բերում ողբերգության։ Ամբիցիայի հետ սերտորեն կապված են նախանձն ու ինքնաինքնակերտման ձգտումը՝ այն զգացումները, որոնք հերոսներին մղում են գերազանցել իրենց հանգամանքները կամ նույնքան հաճախ՝ կործանել իրենց այդ ճանապարհին։ Դարերի ընթացքում և տարբեր մայրցամաքներում գրողները մշտապես վերադարձել են այս […]

Քչերն են այն ուժերը, որոնք մարդու ճակատագրի վրա ունեն նույնքան հզոր ազդեցություն, որքան ամբիցիան։ Այն մարդուն մղում է դուրս գալու իր ծագմամբ, սոցիալական դիրքով և հանգամանքներով սահմանված սահմաններից՝ ստիպելով պատկերացնել սեփական «այլ» տարբերակը։ Սակայն ամբիցիան գրեթե երբեք միայնակ չէ։ Այն հաճախ ուղեկցվում է նախանձով՝ կարգավիճակի, ճանաչման, ազատության կամ սիրո հանդեպ, ինչպես նաև ինքնավերաստեղծման ձգտմամբ, որը […]

Գրականությունը երբեք մեղմ չի եղել սիրահարների հանդեպ։ Հնագույն առասպելներից մինչև 19-րդ դարի մեծ վեպերը սիրո պատմությունները գրեթե միշտ միահյուսված են կորստի, զոհաբերության, թյուրիմացության և մահվան հետ։ Մինչ ժամանակակից զանգվածային մշակույթը հակված է սերը ներկայացնել որպես փրկարար ուժ, որը կարող է հաղթահարել ցանկացած խոչընդոտ, դասական գրականությունը կրկին ու կրկին առաջ է քաշում ավելի դաժան ճշմարտություն․ սերը, […]

Ազատությունը հաճախ ներկայացվում է որպես անկասկած բարություն՝ իդեալ, որին պետք է ձգտել, պաշտպանել և տոնել։ Սակայն գրականությունը միշտ ավելի կասկածամիտ է եղել։ Մեծ գրքերը հազվադեպ են ազատությունը պատկերում որպես անվճար պարգև։ Փոխարենը նրանք տալիս են ավելի բարդ հարց. ինչ արժե ազատությունը, և ո՞վ է վճարում դրա գինը։ Հուզական անվտանգությունը, սոցիալական պատկանելիությունը, բարոյական հստակությունը և երբեմն […]