Ո՞վ է իսկական հերոսը գրականության մեջ։ Մի՞թե դա միայն հաղթող մարտիկն է։ Թե՞ նա, ով կռվում է ներքին կոնֆլիկտների դեմ։ Իսկական գրական հերոսը շատ ավելի խորն է՝ ոչ միայն ուժեղ, այլ նաև զգայուն, սկզբունքային և զարգացող։
Եկեք ուսումնասիրենք գրական հերոսի 5 առանցքային հատկությունները։
1. Բարոյական ուղեցույց
Իսկական հերոսը չի պայքարում միայն հաղթանակի համար։ Նա ունի սկզբունքներ՝ արդարություն (Թռչել ծաղրասարքի վրայով՝ Աթիքուս Ֆինչ), ազատություն (Սովի խաղեր՝ Քաթնիս Էվերդին), պատիվ (Թշվառներ՝ Ժան Վալժան)։ Նա ընտրություն է կատարում նույնիսկ ամենածանր պայմաններում։
2. Աճ և փոփոխություն
Հերոսները հաճախ սկսում են իրենց ուղին ոչ կատարյալ։ Սակայն նրանք աճում են՝ վերափոխվելով փորձությունների միջով։ Ելիզավետա Բենեթը (Հպարտություն և նախապաշարմունք) հաղթահարում է հպարտությունը, իսկ Ֆրոդոն (Մատանիների տիրակալը) ծանրության միջով հասունանում է։ Հերոսը վերափոխվող կերպար է։
3. Քաջություն և զոհաբերություն
Քաջությունը միայն դաշույնով մարտիկների գործը չէ։ Դա կարող է լինել նաև լուռ դիմադրություն։ Լիզելն (Գող աղջիկը) պատերազմի ժամանակ գտնում է ուժ բառերի մեջ։ Իրական հերոսությունը երբեմն դրսևորվում է ամենապարզ, սակայն ամենախոր եղանակով։
4. Համակրանք և մարդկայնություն
Հերոսը պարզապես արդարության մեքենա չէ։ Նրա ցավը, կարեկցանքը, մարդկայնությունը դարձնում են նրան հիշվող։ Օվեի պատմությունը (Մարդ, ում անունը Օվե էր) ցույց է տալիս, թե ինչպես է դժգոհ մարդը բացվում բարությանն ու սիրուն։
5. Ներգործություն կյանքում
Լավ հերոսը մեզ հետ է մնում նաև այն բանից հետո, երբ գիրքը փակվում է։ Նրանք ազդում են մեր մտածողության, ընտրությունների, երազանքների վրա։
Իսկական հերոսը նա չէ, ով երբեք չի ընկնում։ Նա է՝ ով նորից է բարձրանում՝ փոխված։