Հեռախոսով ինքնաթիռի տոմս եք գնում, առցանց գրանցվում թռիչքի համար և նստեցման կտրոնը պահում թվային դրամապանակում։ Օդանավակայանում աշխատակիցը սկանավորում է ձեր անձնագիրն ու ճամպրուկին փակցնում տպագիր ուղեբեռի պիտակ։ Մինչև նստեցման դարպասին հասնելը ցուցանակներով գտնում եք անվտանգության ստուգման գոտին, սուրճ գնում վրան լոգո տպված ստվարաթղթե բռնիչով բաժակով, հետո էլ ձեր նստատեղի համարը ստուգում թղթե կտրոնով, որը խնդրել էիք տպել, որովհետև հեռախոսը ուր որ է կանջատվեր։

Առաջին հայացքից թվում է, թե ամբողջ ճանապարհորդությունը թվային էր։ Բայց եթե ուշադիր նայեք, կնկատեք, որ տպագրությունը ձեզ ուղեկցել է գրեթե ամեն քայլափոխի, երբ տեղեկությունը պետք էր կապել կոնկրետ մարդու, վայրի կամ առարկայի հետ։

Հենց այդ պատճառով էլ «Տպագրությունը մեռել է» արտահայտությունն այդքան տարածված է ու այդքան մոլորեցնող։ Տպագրության մասին խոսելիս սովորաբար հիշում ենք այն ամենը, ինչ նախկինում թղթով էինք կարդում, իսկ հիմա կարդում ենք էկրանից։ Մինչդեռ հազվադեպ ենք նկատում այն գրությունները, որոնք կան մեր գնած, մեզ հետ վերցրած, բացած, հավաքած ու օգտագործած իրերի վրա։ Թերթն ու ուղեբեռի պիտակը նույն ոլորտի արտադրանք են, բայց ստեղծվել են բոլորովին տարբեր նպատակներով։

Ի՞նչ ենք դադարել տպել

Ժամանակին փաստաթուղթը տպելը սովորական քայլ էր, երբ ուզում էինք այն փոխանցել մեկ ուրիշին։ Տպում էինք սևագիրը, որ գործընկերը կարդա, քարտեզը, որ մեզ հետ վերցնենք ճանապարհորդության, կամ շնորհանդեսի սլայդները՝ հանդիպման յուրաքանչյուր մասնակցի համար։ Եթե տեղեկությունը փոխվում էր, ամեն ինչ նորից էինք տպում։

Թվային գործիքները մեզ ազատեցին այդ աշխատանքի մեծ մասից։ Ընդհանուր փաստաթղթում մի քանի մարդ կարող է խմբագրել նույն տեքստը՝ առանց տարբեր օրինակներում արված ուղղումները համեմատելու։ Եթե ճանապարհը փակեն, նավիգացիոն հավելվածը նոր երթուղի կառաջարկի։ Միջոցառման կազմակերպիչը կարող է թարմացնել ծրագիրը նույնիսկ այն ժամանակ, երբ մասնակիցներն արդեն տեղում են։ Երբ տեղեկությունը հաճախ է փոխվում կամ պետք է արագ հասնի մարդկանց, էկրանը սովորաբար ավելի հարմար է։

Ժամանակի ընթացքում փոխվեց նաև այն, թե ինչ ենք ակնկալում թղթից։ Ժողովի համար պատրաստված քսան էջանոց նյութերն ավելորդ են թվում, երբ քննարկվելու է միայն վեցերորդ էջի աղյուսակը։ Թղթե ձեռնարկը նյարդայնացնում է, երբ անհրաժեշտ պատասխանը թաքնված է ինչ-որ տեղ մեջտեղում։ Մենք սովորել ենք տեղեկություն փնտրել, թարմացնել ու փոխանցել և ավելի հեշտ ենք նկատում, թե որ դեպքերում է տպագիր ձևաչափը լրացուցիչ աշխատանք ստեղծում։

Հին սովորություններից հրաժարվելը պատմության միայն մի մասն է։ Ավելի հետաքրքիր է հարցնել, թե ինչն է այսօր էլ արժե տպել թղթի կամ մեկ այլ մակերեսի վրա, երբ արդեն կա թվային տարբերակ։

Պիտակը մնում է իրի վրա

Հիշեք ամենափոքր գրությունները, որ օրվա ընթացքում աչքի են ընկնում։ Դրանք կարող են լինել յոգուրտի կափարիչին նշված պիտանելիության ժամկետը, վերնաշապիկի ներսում կարված պիտակի վրա գրված խնամքի հրահանգները կամ լիցքավորիչի ներքևի մասում տպված մոդելի համարը։

Այս տեղեկությունը շատ տեղ չի զբաղեցնում։ Կարևորն այն է, որ այն հենց այն առարկայի վրա լինի, որին վերաբերում է։

Պատկերացրեք՝ դեմքի խնամքի երկու արտաքուստ նույնական միջոց եք գնել։ Մեկը SPF ունի, մյուսը՝ ոչ։ Դրանք տարբերելու համար ստիպված եք համացանցում փնտրել փաթեթների լուսանկարները։ Կամ բացել եք հավաքովի պահարանի տուփը և պարզել, որ դետալներից ոչ մեկը նշված չէ։ Տեսանյութում կարող են ամեն ինչ հրաշալի բացատրել, բայց դուք դեռ պետք է հասկանաք, թե էկրանին երևացող մարդը որ դետալն է ձեռքում պահում։ Յուրաքանչյուր մասի վրա տպված մի փոքրիկ տառը կազատի ձեզ նույն երեսուն վայրկյանանոց հատվածը նորից ու նորից դիտելու անհրաժեշտությունից։

Նույն սկզբունքը գործում է նաև առաքման ժամանակ։ Առաքման պիտակն ուղեկցում է ծանրոցին պահեստից մինչև ստացողի դուռը։ Դրա վրա կարող են լինել և՛ սկաներով կարդացվող շտրիխ կոդը, և՛ մարդու համար ընթեռնելի հասցեն։ Հետևման համակարգում նշված է, թե ուր պետք է հասնի ծանրոցը։ Իսկ պիտակն օգնում է հասկանալ, թե կոնկրետ որ ծանրոցն է տվյալ պահին ձեր ձեռքում։

Այս դեպքերում տպագրության առավելությունն այն է, թե որտեղ է հասանելի տեղեկությունը։ Այն հենց այնտեղ է, որտեղ կարող է պետք գալ, նույնիսկ եթե մարդը չի տեսել պատվերի հաստատումը, չի ներբեռնել հավելվածը կամ չի դիտել տեսանյութը։

Երբեմն անհրաժեշտ տեղեկությունն արդեն ձեր առջև է

Մի պահ կանգ առեք մարդաշատ կայարանում և հետևեք, թե մարդիկ ինչպես են կողմնորոշվում։ Ոմանք նայում են հեռախոսին, մյուսները՝ շուրջը։ Ճիշտ տեղում դրված ցուցանակը պատասխանում է հարցին հենց այն պահին, երբ այն ծագում է։ Ելքը ցույց տվող սլաքը տեսնում եք այնտեղ, որտեղ պետք է որոշեք՝ որ կողմ թեքվել։ Կառամատույցի համարը հուշում է, որ ճիշտ տեղում եք։ Այդ տեղեկությունը միաժամանակ տեսանելի է մոտակայքում գտնվող բոլոր մարդկանց։

Տպագիր ցուցանակը հարմար է այն տեղեկության համար, որը հազվադեպ է փոխվում։ Էլեկտրոնային ցուցատախտակն ավելի հարմար է ամեն րոպե թարմացվող տվյալների համար։ Միասին դրանք հեշտացնում են կայարանում կողմնորոշվելը։ Ցուցանակներով գտնում եք կառամատույցների ուղղությունը, իսկ ցուցատախտակով ստուգում, թե որ կառամատույցից է մեկնելու ձեր գնացքը։

Նույն սկզբունքը գործում է թանգարաններում, հիվանդանոցներում, խանութներում և գրասենյակային շենքերում։ Որտե՞ղ կլինի այցելուն, երբ նրա մոտ հարց առաջանա։ Ինչո՞վ զբաղված կլինի։ Ազատ ձեռք, աշխատող հեռախոս կամ մենյուում անհրաժեշտ բաժինը փնտրելու ժամանակ կունենա՞։

Սարքի կողքին դրված փոքրիկ քարտը, որը բացատրում է, թե ինչպես միացնել այն, կարող է ավելի գործնական լինել, քան պրոֆեսիոնալ նկարահանված տեսանյութը, որը նախ պետք է գտնել։ Տեսանյութն էլ կարող է օգտակար լինել, հատկապես եթե սարքը չի աշխատում այնպես, ինչպես սպասում էիք։ Իսկ քարտն օգնում է անմիջապես սկսել։

Թուղթն աշխատելու այլ ձև է առաջարկում

Երբեմն հարցն այն է, թե ինչ ձևով է մարդն ավելի հեշտ կենտրոնանում ու մտածում։ Դիզայները կարող է տպել էջադրման երեք տարբերակ ու կողք կողքի դնել սեղանին՝ տարրերի միջև եղած հեռավորությունները համեմատելու համար։ Խմբագիրը կարող է գրիչով ուղղումներ անել սևագրում, որովհետև այդպես ավելի հեշտ է հետևել, թե մի միտքն ինչպես է կապված հաջորդի հետ։ Ճանապարհորդություն պլանավորող ընտանիքին էլ կարող է հաճելի լինել հավաքվել սեղանի շուրջ ու միասին քարտեզի վրա գծել երթուղին։

Այս ամենը կարելի է անել նաև թվային ձևաչափով։ Թուղթն աշխատանքի ընթացքում ուրիշ հնարավորություններ է տալիս։ Կարելի է էջերը կողք կողքի դնել, նշում անել էջի ցանկացած հատվածում, թերթիկը փոխանցել դիմացը նստած մարդուն կամ սևագիրը փակցնել պատին ու հաջորդ առավոտ նկատել մի մանրուք, որն ավելի վաղ վրիպել էր աչքից։ Պատի օրացույցով կարող եք հենց զրույցի ընթացքում ճշտել ամսաթիվը՝ առանց համակարգիչը բացելու կամ էկրանը միացնելու։

Թուղթն իր սահմանափակումներն էլ ունի։ Տպված սևագրում անհրաժեշտ արտահայտությունն ավելի դժվար է գտնել։ Ձեռագիր նշումներով կիսվելը երբեմն անհարմար է։ Պատի օրացույցից օգտվում են միայն նրանք, ովքեր տեսնում են այն, և ինչ-որ մեկը պետք է հիշի փոփոխությունները նշելու մասին։ Թուղթը որքանով կօգնի, կախված է նրանից, թե ինչպես է ընթանալու աշխատանքը և ում է պետք լինելու արդյունքը։

Հենց այդ պատճառով նույն մարդը կարող է հոդվածը գրել համակարգչով, տպել խմբագրելու համար, հետո հրապարակել համացանցում։ Աշխատանքի յուրաքանչյուր փուլում իր ձևաչափն է հարմար։

Որոշ իրեր պահում ենք, որովհետև կարող ենք դրանք ձեռքներս վերցնել

Համերգի մուտքի մոտ բավական է ցույց տալ հեռախոսի էկրանին երևացող շտրիխ կոդը։ Իսկ տպագիր տոմսը կարող է տարիներով մնալ գրքի էջերի արանքում։ Երբ նորից գտնեք այն, գուցե հիշեք, թե ում հետ էիք գնացել համերգին, որ երգով այն սկսվեց կամ որտեղ ընթրեցիք դրանից հետո։

Այդ տոմսը թանկ է ձեզ համար, որովհետև այդ երեկո ձեզ հետ է եղել։ Նույնը կարելի է ասել ձեռագիր բացիկի, շրջանակված ցուցադրություններով կինոփառատոնի ծրագրի կամ առաջին էջում ընծայագրով վեպի օրինակի մասին։ Մյուս օրինակներում նույն տեքստն է տպված։ Բայց այս օրինակն իր պատմությունն ունի։

Ահա թե ինչու որոշ առիթների դեպքում տպագրությունը տեղին է, նույնիսկ եթե տեղեկությունը կարելի է ավելի արագ փոխանցել։ Ընկերոջը փոստով ուղարկած հարսանեկան հրավիրատոմսը հայտնում է ամսաթիվն ու հասցեն, բայց դրա դերն այդքանով չի ավարտվում։ Ծրարը, թուղթն ու ձեռագիրը կարող են հրավերը ստանալու պահը դարձնել տոնի մի մասը։

Ընկերը կարող է լուսանկարել հրավիրատոմսն ու ամսաթիվը նշել հեռախոսի օրացույցում։ Յուրաքանչյուր տարբերակ իր գործն է անում։ Հեռախոսի հիշեցումն օգնում է ժամանակին ներկայանալ, իսկ թղթե հրավիրատոմսը մնում է որպես հուշ։

Տպաքանակը պետք է արդարացնի իրեն

Հյուրանոցը կարող է յուրաքանչյուր համարում QR կոդ տեղադրել և թարմացնել ռեստորանի ճաշացանկը՝ առանց որևէ ցուցանակ փոխելու։ Նույն համարում կարող է լինել նաև փոքրիկ թերթիկ, որի վրա նշված են նախաճաշի ժամերը, Wi-Fi-ի գաղտնաբառն ու ընդունարանի հեռախոսահամարը։ Ձևաչափի ընտրությունը կախված է նրանից, թե որքան հաճախ է տեղեկությունը փոխվում և որքան շուտ այն կարող է պետք գալ հյուրին։ Ուշ երեկոյան ժամանած հյուրին հարմար կլինի Wi-Fi-ի գաղտնաբառը գտնել թերթիկի վրա՝ մինչև համացանցին միանալը։

Այսպիսի որոշումները գործնականում ավելի օգտակար են, քան ամեն ինչ տպելու կամ թղթից ամբողջությամբ հրաժարվելու մոտեցումը։ Քանի՞ օրինակ է իրականում պետք գալու։ Որքա՞ն շուտ է տեղեկությունը հնանալու։ Կարո՞ղ է պատի մեկ ցուցանակը փոխարինել հարյուր թռուցիկի։ Բավակա՞ն է վաճառասեղանի մոտ դրված մեկ դիմացկուն ճաշացանկը՝ միանգամյա օգտագործման թերթիկների մի ամբողջ կույտի փոխարեն։

Տպագիր նյութի նշանակությունը նույնքան կարևոր է, որքան տպաքանակը։ Գեղեցիկ ձևավորված բրոշյուրը կարող է անտեղի ծախս լինել, եթե համաժողովի մասնակցի պայուսակից ուղիղ թղթի թափոնների տարա է գնում։ Իսկ դիմացկուն տպագիր ուղեցույցը, որից աշխատակիցներն օգտվում են ամեն հերթափոխի ընթացքում, կարող է արդարացնել դրա համար ծախսված նյութն ու աշխատանքը։ Կարևոր է պատկերացնել, թե ինչպես են այն օգտագործելու տպարանից դուրս գալուց հետո։

Ինչո՞ւ է տպագրությունը դեռ պետք

Հաջորդ անգամ, երբ լսեք, թե տպագրությունը մեռել է, վերցրեք առօրյա որևէ իր ու նայեք, թե ինչ տեղեկություն կա դրա վրա։ Մուրաբայի տարայի պիտակին կարող են նշված լինել բաղադրությունը, պիտանելիության ժամկետը, խմբաքանակի համարը և ապրանքանիշը։ Այդ ամենը տեսնում եք դեռ կափարիչը չբացած։ Արտադրողը կարող է նաև կայք ունենալ՝ բաղադրատոմսերով, վաճառքի կետերի քարտեզով ու պատմությամբ այն մասին, թե որտեղից է բերվում միրգը։ Հեշտ է պատկերացնել, որ մուրաբան գնում եք՝ առանց կայքը բացելու։ Իսկ առանց պիտակի տարայով մուրաբա ընտրելը շատ ավելի դժվար կլիներ։

Շատ բաներ դադարեցինք տպել, երբ դրանք կարդալու, փոխանցելու ու թարմացնելու ավելի հարմար ձևեր գտանք։ Շարունակում ենք տպել, երբ տեղեկությունը պետք է մնա իրի վրա, տեսանելի լինի որոշակի վայրում կամ պահպանվի մի առարկայի տեսքով, որը մարդը կցանկանա պահել։ Հիշեք, թե ինչ կարդացիք երեկ՝ առանց գիրք բացելու կամ էկրանին նայելու։ Հավանաբար հենց այդ գրությունների մեջ է այն հարցի պատասխանը, թե ինչու ենք դեռ տպագրում։