Երրորդ պսակը

Կոստաս Տախցիսի «Երրորդ պսակը» վեպը հունական հետպատերազմյան գրականության նշանակալի ստեղծագործություններից է։ Վեպը ներկայացնում է 20-րդ դարի առաջին կեսի Հունաստանի հասարակական ու ընտանեկան կյանքի հոգեբանական պատկերը։ Հիմքում երկու կանանց՝ Նինայի և Էկավիի պատմություններն են։ Նինան՝ պարզամիտ, բայց ուժեղ կին, պատմում է իր կյանքի փորձությունները՝ երեք ամուսնությունների, կորուստների, հուսախաբությունների և փոքր հաղթանակների միջով։ Էկավին՝ նրա սկեսուրը, դառնում է հակակշիռ ու մեկնաբանող ձայն՝ բացահայտելով նույն իրադարձությունները այլ դիտանկյունից։ Տախցիսը վարպետորեն միավորում է անհատական պատմությունները ազգային պատմության ընթացքին՝ Հունաստանի սոցիալական վերափոխումները՝ Բալկանյան պատերազմներից մինչև գերմանական օկուպացիան և քաղաքացիական պատերազմը։